Obszar morza śródziemnego to miejsce, gdzie powstało kilka kultur, które trwale odcisnęły piętno na całej europejskiej kulturze. Nie inaczej było w przypadku ubioru tamtejszych ludów.

Starożytny ubiór grecki i rzymski był przede wszystkim drapowany, charakteryzujący się tradycjonalizmem. W zasadzie przez całe wieki pozostał praktycznie niezmieniony. Co istotne, ciężko w przypadku tegoż ubioru mówić o jakiejś koncepcji, czy normie. Bardzo często był to po prostu kawał materiału zarzucany na ciało. Z biegiem czasu przemycono trochę koncepcji z innych kultur jak na przykład peleryny. Górzyste tereny Hellady sprzyjały wypasowi owiec, co też miało wpływ na szerokie zastosowanie wełny. Sprzedawano ją powszechnie na straganach w centrum miast. Oprócz niej sprowadzano również len sprowadzany do Grecji za pośrednictwem Jonów. Chitony, czyli specyficzne szaty opisane wyżej kojarzą się z Rzymem ,jednak pochodzą z Grecji. Ubierali je zarówno kobiety jak i mężczyźni. Swoją popularność zawdzięczają powszechnemu zastosowaniu lnu. Dotarł on w te rejony za pośrednictwem Jonów. Cienkość i lekkość tej tkaniny umożliwiała poddawanie jej specyficznemu procesowi pilsowania – najpierw tkaninę pilsowano ręcznie, a następnie przez kilka godzin trzymano ją skręconą i związaną na końcach. W ten sposób otrzymuje się plisy, wspaniale harmonizujące się z naturalnymi drapieniami. Dawna elegancka kobieca sukienka, zwana peplos to ubranie wierzchnie będące rodzajem szala spiętego dwiema spinkami, całkowicie otwartego na jednym boku. Powszechne, szczególnie do pracy okazywały się spódniczki, wykonane również z tego samego materiału. Na nie zarzucano wełniane eleganckie bluzki (często gładkie, znacznie rzadziej ze wzorami) Okrycie wierzchnie stanowił wówczas męski płaszcz. Spodni czy to męskich, czy to damskich w zadzie nie noszono wcale. W modzie były także tuniki, ale jeśli chodzi o wesela czy słynne starożytne imprezy to wówczas zakładano talaris. Specjalną ozdobną sukienkę na wesele. Suknie te były plisowane, co dawało świetny efekt wizualny. W późniejszych czasach do użycia na stałe weszły szal, chusteczki, wachlarze czy nawet parasole.